Chapter 1

κλυτοφόρμιγγες Δ̣[ιὸς ὑ-

ψιμέδοντος παρθένοι

¯˘˘Πι]ε̣ρίδες

¯¯]ενυφαι[˘˘¯¯

¯˘˘]ο̣υς ἵνα κ[¯

¯¯˘]γαίας Ἰσθμί[ας

¯¯˘]ν, εὐβούλου ν̣[˘¯

¯˘γαμ]βρὸν Νηρέ[ος

!˘!!˘!¯!] νάσοιό τʼ ἐϋ-

!!˘!!˘!!] αν, ἔνθ̣[¯˘¯

ὦ Πέλοπος λιπαρᾶς

νάσου θεόδματοι πύλαι

¯˘¯¯¯˘ὑφʼ ἅρ]μ̣ασιν ἵππους

οἱ δὲ π]έ̣τ̣οντο![˘¯¯

¯˘¯¯]εσσιν ἀν[δρῶν

¯˘˘¯˘]τον αὐτ[¯

¯˘¯]ἄλλαισιν[¯¯¯˘¯¯

˘˘¯¯¯]ν̣ πυκ[ιν¯

˘˘¯¯]γοὶ κόρ̣[αι

¯˘˘¯]αγορā

¯¯]ο̣ μελίφρονος ὕπ̣[νου

¯˘˘ἁμετ[έραν

¯¯˘ ἀ̣ρ]χ̣α̣ίαν πόλιν

¯¯˘¯¯]γ̣οιμεν οἴ-

κους ἐπʼ]ἀ̣νδ̣ήροις ἁλός

ὑπό τʼ α]ὐ̣γαῖς ἀελι̣ο̣υ

¯˘˘¯]σαγόραι

¯¯Μα]κ̣ελὼ δὲ τ[˘¯¯

¯˘φιλ]āλάκατος,

¯¯]δʼ ἐπʼ εὐναῆ [πόρον

¯¯]α· προσφώνει τέ νιν

¯˘¯]σαίνουσʼ ὀπί·

˘˘¯¯μ]ὲν στέρομαι

˘˘ἀμ]φάκει δύᾳ

¯˘˘¯π]ενίᾳ

¯¯˘˘¯]!γετ[!] πάμπα[ν

¯˘˘¯˘˘]α̣ς

¯¯˘¯¯¯]ομοι

¯ ˘]αφθε[ ¯ ˘ × ¯ ˘ ˘ ¯ ¯

!! ς· τριτάτᾳ με[˘ ¯ ¯

ἁμέρᾳ Μίνως ἀρ[ῇο]ς

ἤλυθεν αἰολοπρύμνοις

ναυσὶ πεντήκοντα σὺν Κρητῶν ὁμίλῳ·

Διὸς εὐκλείου δὲ ϝέκα-

τι βαθύζωνον κόραν

Δεξιθέαν δάμασεν·

καί ϝοι λίπεν ἥμισυ λαῶν,

ἄνδρας ἀρηϊφίλους,

τοῖσιν πολύκρημνον χθόνα

νείμας ἀποπλ έω ν ᾤχετʼ ἐς

Κνωσὸν ἱμερτὰν πόλιν

βασιλεὺς Εὐρωπιάδας·

δεκάτῳ δʼ Εὐξάντιον

μηνὶ τέ]κʼ εὐπλόκ[αμος

νύμφα φερ]εκυδέ[ϊ νάσῳ

¯ ˘ ˘ ¯]πρύτα[νιν

δν

ἄλλα]ξαν θύγατρες

πόλ[ιν ¯ ¯ ¯]ν βαθυδεί-

ελον· [ἐκ τᾶ]ς μὲν γένος

ἔπλε[το καρτε]ρόχειρ

Ἀργεῖος [˘ ¯ ˘] λέοντος

θυμὸ[ν ἔχων], ὁπότε

χρεῖ[ός τι συμ]βολοῖ μάχας,

ποσσί[ν τʼ ἐλα]φρό[ς, π]ατρίων

τʼ οὐκ [ἀπόκλαρος κ]αλῶν,

τόσα Παν[θείδᾳ κλυτό]το-

ξος Ἀπό[λλων ὤπασε]ν,

ἀμφί τʼ ἰατορίᾳ

ξείνων τε φιλάνορι τιμᾷ·

εὖ δὲ λαχὼν Χαρίτων

πολλοῖς τε θαυμασθεὶς βροτᾶν

αἰῶνʼ ἔλυσεν, πέντε παῖ-

δας μεγαινήτους λιπών.

τῶν ἕνα ϝοι Κρονίδας

ὑψίζυγος Ἰσθμιόνικον

θῆκεν ἀντʼ εὐεργεσιᾶν, λιπαρῶν τʼ ἄλ-

λων στεφάνων ἐπίμοιρον.

φαμὶ καὶ φάσω μέγιστον

κῦδος ἔχειν ἀρετάν, πλοῦ-

τος δὲ καὶ δειλοῖσιν ἀνθρώπων ὁμιλεῖ,

ἐθέλει δʼ αὔξειν φρένας ἀν-

δρός· ὁ δʼ εὖ ἔρδων θεοὺς

ἐλπίδι κυδροτέρᾳ

σαίνει κέαρ· εἰ δʼ ὑγιείας

θνατὸς ἐὼν ἔλαχεν,

ζώειν τʼ ἀπʼ οἰκείων ἔχει,

πρώτοις ἐρίζει· παντί τοι

τέρψις ἀνθρώπων βίῳ

ἕπεται νόσφιν γε νόσων

πενίας τʼ ἀμαχάνου.

ἶσον ὅ τʼ ἀφνεὸς ἱ-

μείρει μεγάλων ὅ τε μείων

παυροτέρων· τὸ δὲ πάν-

των εὐμαρεῖν οὐδὲν γλυκὺ

θνατοῖσιν, ἀλλʼ αἰεὶ τὰ φεύ-

γοντα δίζηνται κιχεῖν.

ὅντινα κουφόταται

θυμὸν δονέουσι μέριμναι,

ὅσσον ἂν ζώῃ λάχε τόνδε χρόνον τι-

μάν· ἀρετὰ δʼ ἐπίμοχθος

μέν, τε]λευταθεῖσα δʼ ὀρθῶς

ἀνδρὶ κ]αὶ εὖτε θάνῃ λεί-

πει πο]λυζήλωτον εὐκλείας ἄγαλμα.