Chapter 3

ἔτι Συρακοσίαν φιλεῖ

πόλιν ὁ χρυσοκόμας Ἀπόλλων,

ἀστύθεμίν θʼ Ἱέρωνα γεραίρει·

τρίτον γὰρ παρʼ ὀμφα]λὸν ὑψιδείρου χθονὸς

Πυθιόνικ[ος ἀείδε]ται

ὠκυπόδ[ων ἀρετᾶ] σὺν ἵππων.

έ̣[!!!!] ἁδυεπὴς ἀ[να-

ξιφόρ]μιγγος Ουρ[αν]ίας ἀλέκτωρ

!!!!!!]εν· ἀλλʼ ἑκ[όν]τι νόῳ,

!!!!!ο]υς ἐπέσεισ̣εν ὕμνους

ἔτι δὲ τέ]τρατον εἴ τις ορ-

!!!!!!!]εἵλκε Δίκ]ας τάλαν[τον

Δεινομέν εό ς κʼ ἐγερα[ίρο]μεν υἱόν.

πάρεστίν νιν ἀγχιάλοισ[ι Κρίσ]ας μυχοῖς

μοῦνον ἐπιχθονίων τάδε

μησάμενον στεφάνοις ἐρέπτειν

δύο τʼ Ὀλυμπιονίκας

ἀείδειν. τί φέρτερον ἢ θεοῖσιν

φίλον ἐόντα παντο[δα]πῶν

λαγχάνειν ἄπο μοῖρα[ν ἐσ]θλῶν;