Book 10

De origine vocabuli terrae Italiae; deque ea multa quae suprema appellatur, deque eius nominis ratione ac de lege Aternia; et quibus verbis antiquitus multa minima dici solita sit 298

Quod elegantia apud antiquiores, non de amoeniore ingenio, sed de nitidiore cultu atque victu dicebatur, eaque in vitio ponebatur 302

Qualis quantaque sit pro particulae varietas; deque exemplis eius varietatis 304

Quem in modum Q. Ennius versus Euripidi aemulatus sit 306

De Pyrronis philosophis quaedam deque Academicis strictim notata: deque inter eos differentia 308

Quod mulieres Romae per Herculem non iuraverint neque viri per Castorem 312

Verbis antiquissimis relictisque iam et desitis minime utendum. 314

Quid senserit dixeritque M. Cato de Albino, qui homo Romanus Graeca oratione res Romanas, venia sibi ante eius imperitiae petita, composuit 318

Historia de legatis Mileti ac Demosthene rhetore in libris Critolai reperta 318

Quod C. Gracchus in oratione sua historiam supra scriptam Demadi rhetori, non Demostheni, adtribuit; verbaque ipsius C. Gracchi relata 320

Verba P. Nigidii, quibus differre dicit mentiri et mendacium dicere. 324

Quod Chrysippus philosophus omne verbum ambiguum dubiumque esse dicit, Diodorus contra nullum verbum ambiguum esse putat 324

Quid Titus Castricius de verbis deque sententia quadam C. Gracchi existimarit; quodque esse eam sine ullo sensus emolumento docuerit 326

Sobria et pulcherrima Romuli regis responsio circa vini usum 330

De ludibundo et errabundo atque id genus verborum productionibus; et quod Laberius sic amorabundam dixit, ut dicitur ludibunda et errabunda; atque inibi quod Sisenna per huiuscemodi verbum nova figura usus est 332

Quod Graecorum verborum quorundam difficillima est in Latinam linguam mutatio, velut quod Graece dicitur πολυπραγμοσύνη 336

Quid significet in veteribus praetorum edictis: qui flumina retanda publice redempta habent. 340

Qua poena Draco Atheniensis, in legibus quas populo Athensiensi scripsit, fures adfecerit; et qua postea Solon; et qua item decemviri nostri qui Duodecim Tabulas scripserunt; atque inibi adscriptum quod aput Aegyptios furta licita et permissa sunt, aput Lacedaemonios autem cum studio quoque adfectata et pro exercitio utili celebrata; ac praeterea M. Catonis de poeniendis furtis digna memoria sententia 342