Chapter 6

Curated by Thothica

Ἀδελφός μου κατέβη εἰς κῆπον αὐτοῦ

εἰς φιάλας τοῦ ἀρῶματος,

ποιμαίνειν ἐν κήποις καὶ συλλέγειν κρίνα.

ἐγκ τῷ ἀδελφιδῷ μου καὶ ἀδελφιδός μου ἐμοί,

ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις.

Καλὴ εἶ πλησίον μου, ὡς εὐδοκία,

ὡραία ὡς Ἰερουσαλὴμ,

θάμβος ὡς τεταγμέναι.

ἀπόστρεψον ὀφθαλμούς σου ἀπεναντίον μου,

ὅτι αὐτοὶ ἀνεπτέραοσαν με.

τρίχωμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν

αἳ ἀνεφάνησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαὰδ,

ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων

αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ,

αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι,

καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς.

ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου,

καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία.

ὡς λέπυρον ῥόας μῆλόν σου

ἐκτὸς τῆς σιωπήσεως σου.

ἐξήκοντά εἰσιν βασίύισσαι, καὶ ὀγδοήκοντα παλλακαί,

καὶ νεάνιδες ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός·

μία ἐστὶν περιστερά μου, τελεία μου,

μία ἐστὶν τῇ μητρὶ αὐτῆς,

ἐκλεκτή ἐστιν τῇ τεκούσῃ αὐτῆς.

εἴδοσαν αὐτὴν θυγατέρες καὶ ναεαοωῦσιν αὐτήν,

βασίλισσαι καί γε παλλακαί, καὶ αἰνέσουσιν αὐτήν.

Τίς αὕτη ἡ ἐκκύπτουσα ὡσεὶ ὄρθρος.

καλὴ ὡς σελήνη, ἐκλεκτὴ ὡς ὁ ἥλιος,

θάμβος ὡς τεταγμέναις

Εἰς κῆπον καρύας κατέβην ἰδεῖν ἐν γενήμασιν τοῦ

χειμάρρου,

ἰδεῖν εἰ ἤνθησεν ἡ ἄμπελος,

ἐξήνθησαν αἱ ῥόαι·

ἐκεῖ δώσω τοὺς μαστούς μου σοί.

οὐκ ἔγνω ἡ ψυχή μου· ἔθετό με ἄρματα Ἀμειναδάβ.

Ἐπίστρεφε, ἐπίστρεφε, ἡ Σουμανεῖτις·