Chapter 16

XVIΔαυεὶδ παρπῆλθεν βραχύ τι ἀπὸ τῆς Ῥοώς, καὶ Σειβὰ τὸ παιδάριον Μεμφόσθε εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ, καὶ ζεῦγος ὄνων ἐπισεσαγμένων, καὶ ἐπ’ αὐτοῖς διακόσιοι ἄρτοι καὶ ἑκατὸν σταθίδες καὶ ἑκατὸν φοίνικες καὶ νέβελ οἴνου.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεῦς Σειβά Τί ταῦτά σοι; καὶ εἶπεν Σειβά Τὰ ὑποζύγια τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐπικαθῆσθαι, καὶ οἱ ἄρτοι καὶ οἱ φοίνικες εἰς βρῶσιν τοῖς παιδαρέοις, καὶ ὁ οἶνος πιεῖν τοῖς ἐκλελυμένοις ἐν τῇ ἐρήμῳ.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς Καὶ ποῦ ὁ υἱὸς τοῦ κυρίου σου; καὶ εἶπεν Σειβὰ πρὸς τὸν βασιλέα Ἰδοὺ κάθηται ἐν Ἰερουσαλήμ, ὅτι εἶπεν Σήμερον ἐπιστρέ- ψουσίν μοι οἶκος Ἰσραὴλ τὴν βασιλείαν τοῦ πατρός μου.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σειβά Ἰδοὺ σοὶ πάντα ὅσα ἐστὶν Μεμφιβόσθε. καὶ εἶπεν Σειβά Προσκυνήσας εὕροιμι χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου

βισιλεῦ.

Καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυεὶδ ἓως Βουρείμ· Βουρείμ· καὶ ἰδοῦ ἐκεῖθεν ἀνὴρ ἐξε[ορεύετο ἐκ συγγενείας οἲκου Σαούλ, καὶ ὂνομα αὐτῷ Σεμεεὶ νἱὸς Γηρά· ἐξῆθεν ἐκπορευόμενος καὶ καταρώμενος

καὶ λιφάζων ἐν λίθοις τὸν Δαυεὶδ καὶ πάντας τοὺς παῖδας τοῦ Βασιλέως Δαυείδ· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν καὶ πάντες οἱ δυντοὶ ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ βασιλέως.

καὶ οὓτως ἒλεγεν Σεμεεὶ ἐν τῷ καταρᾶσθαι αὐτόν Ἒξελθε ἒξελθε, ἀνὴρ αἱμάτων καὶ ἀνὴρ ὁ παράνομος.

ἐπέστρεψεν ἐπὶ σὲ Κύριος πάντα τὰ αἳματα τοῦ οἲκου Σαούλ, ὃτι ἐβαστερεψεν ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἒδωκεν Κύρις τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ σου· καὶ ἰδοὺ σὲ ἐν τῇ κακίᾳ σου, ὃτι ἀνὴρ αἱμάτων σύ.

καὶ εἶπεν Ἀβειςὰ υἱὸς Σαρουίας πρὸς τὸν βασιλέα Ἳνα τί καταρᾶται ὁ κύων ὁ τεθνηκὼς οὗτος τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα; Διαβήσομαι δὴ καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς Τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουίας; Καὶ ἂφετε αὐτὸν καὶ οὓτως καταράσθω, ὃτι Κύριος εἶπεν Σαρουίας; καταρᾶσθαι τὸν Δαυείδ· καὶ τίς ἐρεὶ Ὡς τί ἐποίησας οὓτως; οὓτως;

καὶ εἶπεν Δαυεὶδ πρὸς Ἀβειςὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ Ἰδοὺ ὁ υἱός μου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῆς κοιλίας μου ζητεῖ τὴν ψυχήν μου, καὶ προςέτι νῦν ὀ υἱὸς τοῦ Ἰεμεινεί· ἂφετε αὐτὸν καταρᾶσθαι, ὃτι εἶπεν αὐτῷ Κύριος·

εἲ τως ἲδοι Κύριος ἐν τῇ ταπεινώσει μου, καὶ ἐπῖστρεψει μοι ἀγαθὰ ἀντὶ τῆς καάρας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.

καὶ ἐπορεύθη Δαυεὶδ καὶ οἱ ἂνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ· καὶ Σεμεεὶ ἐπορεύετο ἐκ πέρας τοῦ ὂρους ἐχόμενα αὐτοῦ πορευόμενος καὶ καταπώμενος καὶ λιθάζων ἐν λίθοις ἐκ πλαγίων αὐτοῦ καὶ τῷ χοὶ πάσσων.

καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοὺ ἐκλελυμένοι, καὶ ἀνέψυξαν ἐκεῖ.

καὶ Ἀβεσσαλὼμ καὶ πᾶς ἀνὴρ Ἰσραὴλ εἰσῆλθον εἰς Ἰερουσαλήμ, καὶ Ἀχειτόφελ μετ᾿ αὐτοῦ.

καὶ ἐγενήθη ἡνίκα ἦλθεν χουσεὶ ὁ Ἀρχί, ἑταῖρος Δαυεὶδ πρὸς Ἀβεσσαλώμ, καὶ εἶπεν χουσεὶ πρὸς Ἀβεσσαλώμ Ζήτω ὁ βασιλεύς.

καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸς Χουσεί Τοῦτο τὸ ἒλεός σου μετὰ τοῦ ἑταίρου σου; ἳνα τί οὐκ ἀπῆλθες μετὰ τοῦ ἑταίρου σου;

καὶ εἶπεν Χουσεὶ πρὸς Ἀβεσσαλώμ Οὐχί, ἀλλὰ κατόπισθεν οὗ ἐξελέξατο Κύριος καὶ ὁ

λαὸς οὖτος καὶ πᾶς ἀνὴρ Ἰσραήλ, αὐτῷ ἔσομαι καὶ μετ’αὐτοῦ καθήσομαι.

καὶ τὸ δεύτερον τίνι ἐγὼ δουλεύσω; οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ; καθάπερ ἐδούλεθσα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, οὕτως ἔσομαι ἐνώπιον σοῦ.

καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸς Ἀχειτόφελ Φέρετε ἑαυτοῖς βουλὴν τί ποίησωμεν.

καὶ εἶπεν Ἀχειτόφελ πρὸς Ἀβεσσαλώμ Εἴσελθε πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρός σου ἃς κατέλειπεν Φυλάσσειν τὸν οἶκον,λ καὶ ἀκούσεται πᾶς Ἰσραὴλ ὅτι κατᾐσχυνας τὸν πατέρα σου, καὶ ἐνισχύσουσιν αἱ χεῖρες πάντων τῶν μετὰ σοῦ.

καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ Ἀβεσσαλὼμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσὴλθεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατ’ὀφθαλμοὺς παντὸς Ἰσραήλ.

καὶ ἡ βουλὴ Ἀχειτόφελ ἣν ἐβουλεύσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρώταις ὃν τρόπον ἐπερωτήςῃ ἐν λόγῳ τοῦ θεοῦ. οὕτως πᾶσα ἡ βουλὴ τῷ Ἀχειτόφελ καί γε τῷ Δαυεὶδ καί γε τῷ Ἀβεσσαλώμ. Καὶ εἶπεν Ἀχειτόφελ XVII