Chapter 2

IIτὸ δῶρον αὐτοῦ· καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ’ αὐτὸ ἔλαιον, καὶ ἐπιθήσει ἐπ’ αὐτὸ λίβανον· θυσία ἐστίν.

καὶ οἴσει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀαρὼν τοὺς ἱερεῖς· καὶ δραξάμενος ἀπ’ αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως σὺν τῶ ἐλαίω καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ κυρίῳ.

καὶ τὸ λοιπὸν ἀπὸ τῆς θυσίας Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ἅγιον τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν θυσιῶν κυρίου.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν πεπεμμένην ἐκ λιβάνου, δῶρον Τυρίῳ ἐκ σεμιδάλεως, ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ.

ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλις πεφυραμένη ἐν ἐλαίῳ, ἄζυμά ἐστιν·

καὶ διαθρύψεις αὐτὰ κλάσματα, καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ’ αὐτὰ ἔλαιον· θυσία ἐστὶν Τυρίῳ.

ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ ἐσχάρας τὸ δῶρόν

σου, ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται.

καὶ προσοίσει τὴν θυσίαν ἢν ἄν ποιῇ ἐκ τούτων τῷ κυρίῳ, καὶ προσοίσει πρὸς τὸν ἱερέα· καὶ π ροσεγγίσας πρὸς τὸ θυσιαστήριον

ἀφελεῖ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς θυσίας τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίας Κυρίῳ.

τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῆς θυσίας Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ἅγια τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου.

πᾶσαν θυσίαν ἣν ἄν προσφέρητε Τυρίῳ οὐ ποιήσετε ὄν· πᾶσαν γὰρ ζύμην καὶ πᾶν μέλι, οὐ π ροσοίσετε ὄπ αὐτοῦ κυρίῳ.

δῶρον ἀπαρχῆς π ροσοίσετε αὐτὰ κυρίῳ· ἐπὶ ἑ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβιβασθήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ.

καὶ πᾶν δῶρον θυσίας ὑμῶν ἁλὶ ὀλισθήσεται· οὐ διαπαύσετε ἅλα κυρίου ἀπὸ προσοίσετε κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν ἅλας.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃς πρωτογενημάτων τῷ κυρίῳ, ἁπαλόν, νέα πεφρυγμένα χίδρα τῷ κυρίῳ· καὶ π ροσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογενημάτων·

καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ’ αὐτὴν ἔλαιον, καὶ ἐπιθήσεις ἐπ’ αὐτὴν λίβανον· θυσία ἐστίν.

καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ σὺν τῶ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς· κάρπωμά ἐστιν Κυρίῳ.