Chapter 119

ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.

Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέν

Κύριε. ῥῦσαι τὴν ψυχὴν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸ

γλώσσης δολίας.

τί δοθείη σοι καὶ τί προστεθείη σοι πρὸς γλῶσσαν δολίαν;

τὸ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα σὺν τοῖς ἄνθραξιν τοῖς

ἐρημικοῖς.

πιον Aᵃ? | σου 3°]+ κε U+05D0c.aAa?RT 169 pr θαυ R | om δη U+05D0c.aAa?RT | ενωπιον] εναντιον Aa?R | om Κυριε 1⁰ Aᵃ? | om Κυριε 2⁰ U+05D0c.aAa?RT | κατα] pr κε A 170 σου 1°]+ κε U+05D0c.aRT | κατα] pr κε A | λογιον] κριμα A | ρυσαι] ζησον A 171 εξερευξονται AT 172 φθευξαιτο] φθεγξοιτο U+05D0c.a φθεγξεται AR* φθεγξηται T | μου] + Κυριε R* | τα λογια U+05D0c.aRT | om εστιν U+05D0c.aART 173 γενεσθω] γενηθητω R | σωσαι] +με ART 174 επεποθα U+05D0 175 αινεση T | βοηθηση T 176 ωσει] ως U+05D0c.aART | ζητον] ζητησον ART Stich 241 U+05D0 330 A 314 R 331 T CXIX 2 αδι- κιων R* 3 και] η R* 4 ηκονωμενα R

οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη,

κατεσκήωνσα μετὰ τῶν σκηωνμάτων Κηδάρ.

πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου

μετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην.

ἤμην εἰρηνικός·

ὅταν ἐλάλουν αὐτοῖς, ἐπολέμουν με δωρεάν.