Chapter 16

Πυθ]ίου [ἔπʼ εἶμʼ], ἐπεὶ

ὁλκ]άδʼ ἔπεμψεν ἐμοὶ χρυσέαν

Πιερ]ίαθε[ν ἐΰθ]ρονος Οὐρανία,

πολυφ]άτων γέμουσαν ὕμνων

!!!!!]ν̣ εἴτʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀνθεμόεντι Ἕβρῳ

!!!!! ἀ]γάλλεται ἢ δολιχαύχενι κύκνῳ,

ὀπὶ ἁ]δεΐᾳ φρένα τερπόμενος,

!!!!!!]δʼ ἵκῃ παιηόνων

ἄνθεα πεδοιχνεῖν,

Πύθιʼ Ἄπολλον,

τόσα χοροὶ Δελφῶν

σὸν κελάδησαν παρʼ ἀγακλέα ναόν.

πρίν γε κλέομεν λιπεῖν

Οἰχαλίαν πυρὶ δαπτομέναν

Ἀμφιτρυωνιάδαν θρασυμηδέα φῶ-

θʼ, ἵκετο δʼ ἀμφικύμονʼ ἀκτάν·

ἔνθʼ ἀπὸ λαΐδος εὐρυνεφεῖ Κηναίῳ

Ζηνὶ θύεν βαρυαχέας ἐννέα ταύρους

δύο τʼ ὀρσιάλῳ δαμασίχθονι μέλ-

λε κόρᾳ τʼ ὀβριμοδερκεῖ ἄζυγα

παρθένῳ Ἀθάνᾳ

ὑψικέραν βοῦν.

τότʼ ἄμαχος δαίμων

Δαϊανείρᾳ πολύδακρυν ὕφανε

μῆτιν ἐπίφρονʼ, ἐπεὶ

πύθετʼ ἀγγελίαν ταλαπενθέα,

Ἰόλαν ὅτι λευκώλενον

Διὸς υἱὸς ἀταρβομάχας

ἄλοχον λιπαρὸ[ν π]οτὶ δόμον πέμποι.

ἆ δύσμορος, ἆ τάλαινʼ, οἷον ἐμήσατο·

φθόνος εὐρυβίας νιν ἀπώλεσεν,

δνόφεόν τε κάλυμμα τῶν

ὕστερον ἐρχομένων,

ὅτʼ ἐπὶ ῥοδόεντι Λυκόρμᾳ

δέξατο Νέσσου πάρα δαιμόνιον τέρ[ας.