Chapter 11

¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ˘ λειω

¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ˘ ¯ ¯ ´ ̣ ε̣ρ̣[

¯ ¯ ˘ ¯ ¯ ¯ ˘ ¯ δαν·

ὕβριος ὑψινόου

παύσει, δίκας θνατοῖσι κραίνων·

οἵαν τινὰ δύσλοφον ὠ-

μηστᾷ λέοντι

Περσείδας ἐφίησι ν

χεῖρα παντοίαισι τέχναις·

οὐ γὰρ] δαμασίμβροτος αἴθων

χαλ]κὸς ἀπλάτου θέλει

χωρε]ῖν διὰ σώματος, ἐ-

γνάμ]φθη δʼ ὀπίσσω

φάσγα]νον· ἦ ποτέ φαμι

τᾷδε] περὶ στεφάνοισι

παγκ]ρατίου πόνον Ἑλ-

λάνεσσι]ν ἱδρώεντʼ ἔσεσθαι.

ὃς νῦν παρ]ὰ βωμὸν ἀριστάρχου Διὸς

Νίκας ἐ]ρ[ικ]υδέος ἀν-

δεθε]ῖσιν ἄνθ εα,

χρυσέ]αν δόξαν πολύφαντον ἐν αἰ-

ῶνι] τρέφει παύροις βροτῶν

αἰ]εί, καὶ ὅταν θανάτοιο

κυάν εο ν νέφος καλύψῃ, λείπεται

ἀθάνατον κλέος εὖ ἐρ-

χθέντος ἀσφαλεῖ σὺν αἴσᾳ.

τῶν καὶ σὺ τυχὼν Νεμέᾳ,

Λάμπωνος υἱέ,

πανθαλ έω ν στεφάνοισιν

ἀνθέων] χαίταν ἐρεφθείς,

!!!!!!] πόλιν ὑψιάγυιαν

!!!!!!! τε]ρψιμβρότων

![!!!!!!!!!] ἁβ̣[ροπν]όων

κώμων πατρῴαν

νᾶσον, ὑπέρβιον ἰσχὺν

παμμαχιᾶν ἀναφαίνων.

ὦ ποταμοῦ θύγατερ

δινᾶντος Αἴγινʼ ἠπιόφρον,

ἦ τοι μεγάλαν [Κρονίδας

ἔδωκε τιμὰν

ἐν πάντεσσιν [ἀγῶσιν,,

πυρσὸν ὣς Ἕλλ[ασι ¯×

φαίνων· τό γε σὸ[ν κλέος αἰ]νεῖ

καί τις ὑψαυχὴς κό[ρα,

¯¯˘˘¯˘˘ ραν

πόδεσσι ταρφ έω [ς,

ἠΰτε νεβρὸς ἀπενθής,

ἀνθεμόεντας ἐπʼ [ὄχθους

κοῦφα σὺν ἀγχιδό[μοις

θρῴσκουσʼ ἀγακλειτα[ῖς ἑταίραις·

ταὶ δὲ στεφανωσάμε[ναι πλόκοις ν]έων

ἀνθ έω ν δόνακός τʼ ἐ[πιχω-

ρίαν ἄθυρσιν

παρθένοι μέλπουσι τ[εὸν κράτος], ὦ

δέσποινα παγξε[ίνου χθονός,

Ἐνδαΐδα τε ῥοδό[παχυν,

ἃ τ[ὸν ἱππευτὰ]ν ἔτ[ικτε Πηλέα

καὶ Τελαμῶνα [κρα]τ̣[α]ι̣όν,

Αἰακῷ μειχθεῖσʼ ἐν ε[ὐναῖς·

τῶν θʼ υἷας ἀερσιμάχους,

ταχύν τʼ Ἀχιλλ έα

εὐειδ έο ς τʼ Ἐριβοίας

παῖδʼ ὑπέρθυμον βοα[θ όο ν

Αἴαντα σακεσφόρον ἥ[ρω,

ὅς τʼ ἐπὶ πρύμνᾳ σταθεὶς

ἔσχεν θρασυκάρδιον [ὁρ-

μαίνοντα ν[ᾶας

θεσπεσίῳ πυ[ρὶ καῦσαι

Ἕκτορα χαλ[κεομίτρα]ν,

ὁππότε Π[ηλεΐδας

τραχεῖαν [Ἀργείοισι μ]ᾶνιν

ὠρίνατ[ο, Δαρδανίδας

τʼ ἔλυσεν ἄ[τας·

οἳ πρὶν μὲν [πολύπυργο]ν

Ἰλίου θαητὸν ἄστυ

οὐ λεῖπον, ἀτυζόμενοι [δὲ

πτ]ᾶσσον ὀξεῖαν μάχαν,

εὖτʼ ἐν πεδίῳ κλονέων

μαίνοιτʼ Ἀχιλλεύς,

λαοφόνον δόρυ σείων·

ἀλλʼ ὅτε δὴ πολέμοιο

λῆξεν ἰοστεφάνου

Νηρῇδος ἀτρόμητος υἱός·

ὥστʼ ἐν κυανανθέϊ Θ[ρᾳκὶ ναυβάτας

πόντῳ βορέας ὑπὸ κύ-

μασιν δαΐζει

νυκτὸς ἀντάσας, ἀνατ[ελλομένᾳ

λῆξεν δὲ σὺν φ αε σιμβρότῳ

ἀοῖ, στόρεσεν δέ τε πόντον

οὐρία· νότου δὲ κόλπ[ωσαν πνοᾷ

ἱστίον, ἁρπαλέως τʼ ἄ-

ελπτον ἐξίκοντο χέρσον·

ὣς Τρῶες, ἐπεὶ κλύον αἰ-

χματὰν Ἀχιλλ έα

μίμνοντʼ ἐν κλισίῃσιν

εἵνεκεν ξανθᾶς γυναικός,

Βρισηΐδος ἱμερογυίου,

θ εο ῖσιν ἄντειναν χέρας,

φοιβὰν ἐσιδόντες ὑπαὶ

χειμῶνος αἴγλαν·

πασσυδίᾳ δὲ λιπόντες

τείχεα Λαομέδοντος

ἐς πεδίον κρατερὰν

ἄϊξαν ὑσμίναν φέροντες·

ὦρσάν τε φόβον Δαναοῖς·

ὤτρυνε δʼ Ἄρης

εὐεγχής, Λυκίων τε

Λοξίας ἄναξ Ἀπόλλων·

ἷξόν τʼ ἐπὶ θῖνα θαλάσσας·

ναυσὶ δʼ εὐπύμνοις παραὶ

μάρναντʼ, ἐναριζομένων

δʼ ἔρ]ευθε φώτων

αἵμα]τι γαῖα μέλαινα

Ἑκτορ]έας ὑπὸ χειρός,

πῆμα μ]έγʼ ἡμιθέοις

!!!!!] ἰσοθ έω ν διʼ ὁρμάν.

!!!!!]ρονες, ἦ μεγάλαισιν ἐλπίσιν

!!!!]οντες ὑπερφίαλον

!!!!]ς ἱππευταὶ κυανώπιδας ἐκ-

¯¯˘¯¯¯] νέας

¯¯˘˘ εἰλα]πίνας τʼ ἐν

ἁμέ]ρ[α]ις ἕξειν θεόδματον πόλιν.

μέλλον ἄρα πρότερον δι-

νᾶντα φοινίξειν Σκάμανδρον,

θνᾴσκοντες ὑπʼ Αἰακίδαις

ἐρειψ[ιτ]ο̣ί ̣[χοις·

τῶν εἰ καὶ τ[˘˘¯¯

ἢ βαθυξύλω[ι˘¯¯

οὐ γὰρ ἀλα[μπέσ]ι νυ[κτὸς

πασιφανὴς Ἀρετὰ

κρυφθεῖσʼ ἀμαυρο[ῦται δνόφοισιν,

ἀλλʼ ἔμπεδον ἀκ[αμάτᾳ

βρύουσα δόξᾳ

στρωφᾶται κατὰ γᾶν [τε

καὶ πολυπλάγκταν θ[άλασσαν.

καὶ μὰν φερεκυδέα ν[ᾶσον

Αἰακοῦ τιμᾷ, σὺν Εὐ-

κλείᾳ δὲ φιλοστεφ[άνῳ

πόλιν κυβερνᾷ,

Εὐνομία τε σαόφρων,

ἃ θαλίας τε λέλογχεν

ἄστεά τʼ εὐσεβέων

ἀνδρῶν ἐν εἰρήνᾳ φυλάσσει·

νίκαν τʼ ἐρικυδέα μέλπετʼ, ὦ νέοι,

Πυθ έα, μελέταν τε βροτω-

φελ έα Μενάνδρου,

τὰν ἐπʼ Ἀλφειοῦ τε ῥοαῖς θαμὰ δὴ

τίμασεν ἁ χρυσάρματος

σεμνὰ μεγάθυμος Ἀθάνα,

μυρίων τʼ ἤδη μίτραισιν ἀνέρων

ἐστεφάνωσεν ἐθείρας

ἐν πανελλάνων ἀέθλοις.

εἰ μή τινα θερσιεπὴς

φθόνος βιᾶται,

αἰνείτω σοφὸν ἄνδρα

σὺν δίκᾳ. βροτῶν δὲ μῶμος

πάντεσσι μέν ἐστιν ἐπʼ ἔργοις·

ἁ δʼ ἀλαθεία φιλεῖ

νικᾶν, ὅ τε πανδαμάτωρ

χρόνος τὸ καλῶς

ἐ]ργμένον αἰὲν ἀ[έξει·

δυσμενέων δὲ μα[ταία

γλῶσσʼ ἀϊδ]ὴς μιν[ύθει

ἐλπίδι θυμὸν ἰαίνει·

τᾷ καὶ ἐγὼ πίσυνο[ς

φοινικοκραδέμνοισ[ι Μούσαις

ὕμνων τινὰ τάνδε ν[εόπλοκον δόσιν

φαίνω, ξενίαν τε [φιλά-

γλαον γεραίρω,

τὰν ἐμοὶ Λάμπων [παρέχων χάριν οὐ

βληχρὰν ἐπαθρήσαις τ[ίει,

τὰν εἴ γʼ ἐτύμως ἄρα Κλειὼ

πανθαλὴς ἐμαῖς ἐνέσταξ[εν φρασίν,

τερψιεπεῖς νιν ἀοιδαὶ

παντὶ καρύξοντι λαῷ.