Book 7

Nocte ante pugnam Pompeius inani somnii specie luditur.

Orto sole, cupidis pugnae militibus, ipsoque Cicerone hortante,

Magnus, quamquam invitus, signum pugnae dat.

Milites se parant.

Prodigia narrantur.

Populi metuunt.

Vates quidam in Italia superiore praedicat pugnam ea ipsa die inter Pompeium et Caesarem pugnari.

Describitur Pompeii acies.

Laetus eam conspicit Caesar.

Caesar militesque suos alloquitur.

Arripiunt arma.

Pompeius alloquitur suos.

Conqueritur poeta de funesto Romae bello, deque amissa per pugnam Pharsalicam libertate Romana.

Primus pugnam inchoat Crastinus Caesarianus.

Describitur furor pugnantium.

Caesar Pompeianos ab latere adoritur. Pelluntur Pompeii equites, e barbaris populis collecti.

Centrum tamen resistit, ubi Romani.

Abhorret poeta ab descriptione pugnae.

Caesar suos hortatur.

Brutus in exercitu Pompeii.

Cadunt patricii; cadit Domitius.

Horret queriturque pugnam poeta.

Fugit Pompeius equo.

Apostrophe ad eum.

Pompeius Larissam venit; dein pergit in fuga.

Caesar castra Pompeii occupat.

Inhumata iacent cadavera.

Ferae ad dapes veniunt.

Apostrophe.