Chapter 33

Καὶ αὕτη ἡ εὐλογία ἢν εὐλόγησεν Μωυσῆς ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ πρὸ τῆς τελευτῆς αὐτοῦ.

καὶ εἶπεν κύριος ἐκ Σεινὰ ἥκει,

καὶ ἐπέφανεν ἐκ Σηεὶρ ἡμῖν·

καὶ κατέσπευσεν ἐξ ὄρους Φαρᾶν σὺν μυριάσιν

ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ.

καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ,

καὶ πάντες οἱ ἡγιασμένοι ὑπὸ τὰς χεῖράς σου.

καὶ οὗτοι ὑπὸ σέ εἰσιν,

καὶ ἐδέξατο ἀπὸ τῶν λόγων αὐτοῦ,

νόμον ὅν ἐνετείλατο ὑμῖν Μωυσῆς,

κληρονομίαν συναγωγαῖς Ἰακώβ,

καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀγαπημένῳ ἄρχον,

συναχθέντων ἀρχόντων λαῶν

ἅμα φυλαῖς Ἰσραήλ.

Ζήτω Ῥουβὴν καὶ μὴ ἀποθανέτω,

καὶ ἔστω πολὺς ἐν ἀριθμῷ.

Καὶ αῦτη Ἰούδα·

Εἰδάκουσον, κύριε, φωνῆς Ἰούδα,

καὶ εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἔλθοις ἄν·

καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ διακρινοῦσιν αὐτῷ,

καὶ βοηθὸς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἔσῃ.

Καὶ τῶ Λευεὶ

Δότε Λευεὶ δήλους αὐτοῦ,

καὶ ἀλήθειαν αὐτοῦ τῷ ἀνδρὶ τῷ

ὅν ἐπείρασαν αὐτὸν ἐν Πείρᾳ,

ἐλοιδόρησαν αὐτὸν ἐπὶ ὕδατος’

λέγων τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρί οὐχ ἑόρακά σε,

καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνω,

κοὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἀπέγνω·

ἐφύλαξεν τὰ λήιά σου,

καὶ τὴν διαθήκην σου διετήρησεν.

δηλώσουσιν τὰ δικαιώματά σου τῷ Ἰακώβ,

καὶ τὸν νόμον σου τῷ Ἰσραήλ·

ἐπιθήσουσιν θυμίαμα ἐν ὀργῇ σου

διά παντὸς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου.

εὐλόγησον, Κύριε, τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ,

καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ δέξαι·

κάταξον ὀσφὺν ἐχθρῶν ἐπανεστηκότων αὐτῷ,

καὶ οἱ μισοῦντες αὐτὸν μὴ αναστητωσαν.

καὶ τῷ Βενιαμεὶν εἶπεν

Ἠγαπημένος ὑπὸ κυρίου κατασκηνώσει πεποιθώς,

καὶ ὁ θεὸς σκιάζει ἐπ’ αὐτῶ πάσας τὰς ἡμέρας,

καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ὤμων αὐτοῦ

Καὶ τῷ Ἰωσὴφ εἶπεν

Ἐπ᾿ εὐλογίας κυρίου ἡ γῆ αὐτοῦ,

ἀπὸ ὡρῶν οὐρανοῦ καὶ δρόσου,

καὶ ἀπὸ ἀβύσσων πηγῶν κάτωθεν,

καὶ καθ’ ὥραν γενημάτων ἡλίου

καὶ ἀπὸ συνόδων μηνῶν,

ἀπὸ κορυφῆς ὀρέων ἀρχῆς,

καὶ ἀπὸ κορυφῆς βουνῶν ἀενάων,

καὶ καθ᾿ ὥραν γῆς πληρωσέως·

καὶ ἀπὸ κορυφθίντι ἐν τῷ βάτῳ

ἔλθοισαν ἐπὶ κεφαλὴν Ἰωσὴφ,

καὶ ἐπὶ κορυφῆς Δοξασθεὶς ἐπ’ ἀδελφοῖς.

πρωτότοκος ταύρου τὸ κάλλος αὐτοῦ,

κέρατα μονοκέρωτος τὰ κέρατα αὐτοῦ.

ἐν αὐτοῖς ἔθνη κερατιεῖ ἅμα ἕως ἐπ’

αὗται μυριάδες Ἐφράιμ,

καὶ αὗται χιλάδες Μανασσή.

Καὶ τῶ Ζαβουλὼν εἶπεν

Εὐφράνθητι, Ζαβουλών, ἐν ἐξοδίᾳ σου,

καὶ Ἰσσαχὰρ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτοῦ.

ἔθνη ἐξολεθρεύσουσιν· καὶ ἐπικαλέσεσθε ἐκεῖ,

καὶ θύσετε θυσίαν δικαιοσύνης·

ὕτι πλοῦτος θαλάσσης θηλάσει σε,

καὶ ἐμπόρια παράλιον κατοικούντων.

Καὶ τῶ Γὰδ εἶπεν

Εὐλογημένος ἐμπλατύνων Γάδ.

ὡς λέων ἀνεπαύσατο,

συντρίψας βραχίονα καὶ ἄρχοντα.

καὶ ἴδεν ἀπαρκὴν αὐτοῦ,

ὅτι ἐκεῖ ἐμερίσθη γῆ ἀρχόντων,

συνηγμένων ἅμα ἀρχηγοῖς λαῶν.

δικαιοσύνην Κύριος ἐποίησεν

καὶ κρίσιν αὐτοῦ μετὰ Ἰσραήλ.

Καὶ τῷ Δἀν εἷπεν

Δὰν σκύμνος λέοντος,

κα ἐκπηδήσεται ἐκ τοῦ βασᾶν.

Καὶ τῶ Νεφθαλεὶμ εἶπεν

καὶ ἐμπλησθήτω εὐλογίαν παρὰ Κύρου·

θάλασσαν καὶ λίβα κληρονομήσει.

Καὶ τῶ Ἀσὴρ εἶπεν

Εὐλογητὸς ἀπὸ τέκνων Ἀσὴρ,

καὶ ἔσται δεκτὸς τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.

ἅψει ἐν ἐλαίω τὸν πόδα αὐτοῦ·

σίδηρος καὶ χαλκὸς τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ ἔσται,

ὡς αἱ ἡμέραι σου η ἰσχὺς σου.

ἔστιν ὥσπερ ὁ θεὸς τοῦ ἠγαπημένου·

ὁ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὸν οὐρανὸν βοηθός σου,

καὶ ὁ μεγαλοπρεπὴς τοῦ στερεώματος.

καὶ σκεπάσει σε θεοῦ ἀρχή,

καὶ ὑπὸ ἰσχὺν βραχιόνων ἄε

ἐκβαλεῖ ἀπὸ προσώπου σου

Ἀπόλοιο.

μόνος ἐπὶ γῆς Ἰακώβ·

σίτῳ καὶ οἴνῳ,

καὶ ὁ οὐρανός σοι συννεφὴς δρόσῳ.

σύ, Ἰσραήλ·

τίς ὅμοιός σοι, λαὸς σωζόμενος ὑπὸ Κυρίου;

ὑπερασπιεῖ ὁ βοηθός σου,

καὶ ἡ μάχαιρα καύχημα σου·

καὶ ψεύσονταί σε οἱ ἐχθροί σου,

καὶ σὺ ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῶν ἐπιβήσῃ.