Chapter 19

XIXβασιλεὺς Ἑζεκίας, καὶ διέρρξεν τὰ ἱμάτια ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον, καὶ εἰσῆλθεν εἰς οἶκον Κυρίου.

καὶ ἀπέστειλεν Ἐλιακεὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σόμναν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων περιβεβλημένους σάκκους πρὸς Ἠσαίαν τὸν προφήτην υἱὸν Ἀμώς,

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν Τάδε λέγει Ἑζεκίας Ἡμέρα θλίψεως καὶ ἐλεγμοῦ καὶ παροργισμοῦ ἡ ἡμέρα αὔτη, ὄτι ἦλθον υἱοὶ ἔως ὠδίνων, καὶ ἰσχὺς οὐκ ἔστιν τῇ τικτούςῃ.

εἴ πως

εἰσακούσεται Κύριος ὁ θεός σου πάντας τοὺς λόγους Ῥαψάκου, ὅν ἀτέστειλεν αὐτὸν βασιλεὺς Ἀσσυρίων ὁ κύριος αὐτοῦ ὀνειδίζειν θεὸν ζῶντα καὶ βλασφημεῖν ἐν λόγοις οἷς ἤκουσεν Κύριος ὁ θεός σου, καὶ λήμψῃ προσευχὴν περὶ τοῦ λήμματος τοῦ εὐρισκομένου.

καὶ ἦλθον οἱ παῖες τοῦ βασιλέως Ἑζεκόυ τρὸς Ἠσαίαν,

καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ἠσαίας Τάδε ἐρεῖτε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν Τάδε λέγει Κύριος Μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων ὧν ἤκουσας, ὧν ἐβλασφ΄μσαν τὰ παικάρια βασιλεως Ἀσσυρίων.

ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐν αὐτῷ πωεῦμα, καὶ ἀκούσεται ἀγγείαν καὶ ἀποστραφήσεται εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· καὶ καταβαλῶ αὐτὸν ἐν ῥομφαίᾳ ἐν τῇ υῇ αὐτοῦ.

Καὶ ἐπέστρεψεν Ῥαψάκης, καὶ εὗρεν τὸν βασιλέα Ἀσσυρίων πολεμοῦντα ἐπὶ Λομνά, ὅτι ἤκουσεν ὅτι ἀπῆρεν ὰπὸ Λαχείς.

καὶ ἤκουσεν περὶ Θαρὰ ἐπέστρεψεν καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς Ἑζεκίαν λέγων

Μὴ ἐπαιρέτω σε ὁ θεός σου, ἐφ’ ᾧ σὺ πέποιθας ἐν αὐτῷ λέγων Οὑ μὴ παραδοθῇ Ἰερουσαλὴμ εἰς χεῖρας βασιλέως Ἀσσυρίων.

ἰδοὺ σὺ ἤκουσας πάωτα ὅσα ἐποίησαν βασιλεῖς Ἀσσυρίων πάσαις ταῖς γαῖς, τοῦ ἀναθεματίασαι αὐτάς· καὶ σὺ ῥυσθὴσῃ;

μὴ ἐξείλαντο αὐτοὺς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν; οὐ διέφθειραν οἱ πατέρες μου τὴν τε Γωζὰν καὶ τὴν Χαρρὰν καὶ Ῥάφεις καὶ υἱοὺς Ἔδεμ τοὺς ἐν Θαε- σθέν;

ποῦ ἐστιν ὁ βασιλεὺς Μὰθ καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀρφάθ; καὶ ποῦ Σεφφαρουάιν, Ἁνὲς καὶ Οὐδού;

καὶ ἔλαβεν Ἑζεκίας τὰ βιβλία ἐκ χειρὸς τῶν ἀγγέλων καὶ ἀνέγνω αὐτά· καὶ ἀνέβη εἰς οἶκον κυρίου καὶ ἀνέπτυξεν ἀυτὰ Ἑζεκίας ἐναντίον Κυρίου,

καὶ εἶπεν Κύριε ὁ θεὸς Ἰσραὴλ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβείν, σὺ εἶ ὁ θεὸς μένος ἐν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανόν καὶ τὴν γῆν.

κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου καὶ ἄκουσου· ἄνοικον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἴδε, καὶ ἄκουσον τοὺς λόγους Σενναχηρεὶμ οὕς ἀπέστειλεν ὀνειδίζειν θεὸν ζῶντα.

ὅτι ἀληθείᾳ, Κύριε, ἠρή-

μωσαν βασιλεῖς Ἀσσυρίων τὰ ἔθνη,

καὶ ἔδωκαν τοὺς θεοὺς αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ, ὅτι οὐ θεοί εἰσιν ἀλλ᾿ ἢ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθος, καὶ ἀπώλεσαν αὐτούς.

καὶ νῦν, Κύριε ὀ θεὸς ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, καὶ γνώσονται πῶσαι αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς ὅτι σὺ Κύριος ὁ θεὸς μόνος.

Καὶ ἀπέστειλεν Ἠσαίας υἱὸς Ἀμὼς πρὸς Ἑζεκίαν λέγων Τάδε λέγει Κύριος ὁ θεὸς τῶν δυνάμεων θεὸς Ἰσραήλ Ἅ προσηύξω πρὸς μὲ περὶ Σενναχηρεὶμ βασιλέως Ἀσσυρίων ἤκουσα.

οὗτος ὁ λόγος ὃν ἐλάλησεν Κύριος ἐπ᾿ αὐτόν Ἐξουδένηςέν σε καὶ ἐμυκτήριςέν σε παρθένος θυγάτηρ Σειών· ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν αὐτῆς ἐκίνησεν θυγάτηρ Ἰερουσαλήμ.

τίνα ὠνείδισας καὶ ἐβλασφήμησας; καὶ ἐπὶ τίνα ὕψωσας φωνὴν καὶ ἦρας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμόύς σου; εἰς τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ.

ἐν χειρὶ ἀγγέλων σου ὠνείδισας κύριόν σου καὶ εἶπας Ἐν τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων μου ἐγὼ ἀναβήσομαι εἰς ὕψος ὁρέων, μηροὺς τοῦ Λιβάνου· καὶ ἔκοψα τὸ μέγεθος τῆς κέδρου αὐτοῦ, τὰ ἐκλεκτὰ κυπαρίσσων αὐτοῦ· καὶ ἦλθεν εἰς μέσον δρυμοῦ καὶ Καρμήλου.

ἐγὼ ἔψυξα καὶ ἔπιον ὕδατα ἀλλότρια, καὶ ἐξηρήμωσα τῷ ἴχνει τοῦ ποδός μου παντας ποταμοὺς περιοχῆς.

ἔπλασα αὐτήν, συνήγαγον αὐτήν· καὶ ἐγενήθη εἰς ἐπάρσεις ἀπὸ οἰκεσιῶν μαχίμων, πόλεις ὁχυράς.

καὶ οἱ ῤνοικοῦντες ἐν αὐταῖς ἠσθένησαν τῇ χειρί, ἔπταισαν καὶ κατῃσχύνθησαν· ἐγένοντο χόρτος ἀγροῦ ἢ χλωρὰ βοτάνη,

Βa mg b txt | συ] + ει Α 21 επ] προς Α |εξουδενωσεν Α| Σιων BbA | σοι] σε Α |om αυτης Α 22 ηρες Α 23 om σου 2° Α |αναβησομαι] ανεβην Α | ορεων] + μου Α | μηρους] signa v 1 prae se fert B a txt et mg μερος (μερους Mai) Bb μερους Α | ηλθεν] ηλθον Bb (o superscr) εισηλθον Α | μεσον] μερος Α | δρυμου] pr τελους αυτου Α | om και 4ο Α | Καρμηλου] + αυτου Α 24 εψυξα] εφυλαξα Α | εξηρωμωασ Α | ποταμους] pr τους Α 25 επλασα] pr μη ουκ ηκουσας απο|| μακροθεν αυτην εποιησα εις απο| ημεραν αρχηθεν Α | συνηγαγον] και ηγαγον Α | απο] απ Α 26 επταισαν] επτηξαν Α | χλωρα βοτανη] χλωροβοτανη Α

χλόη δωμάτων καὶ πάτημα ἀπέναντι έστηκότος.

καὶ τὴν καθέδραν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σ

εγνων,

καὶ τὸν θυμόν σου ἐπ' ἐμέ.

τὸ ὀργισθηναι σε επ εμε,

καὶ τὸ στρῆνός σου ἀνέβη ἐν τοῖς ὠσίν

καὶ θήσω τὰ ἄγκιστρά μου ἐν το

καὶ ἀποστρέψω σε ἐν τῇ ὁδῷ

τουτο σοι το

φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν αυτοματα,

καὶ τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τὰ άνατε

καὶ ἔτει τρίτῳ σπορὰ καὶ ἄμητος κα

καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν·

καὶ προσθήσει τὸν διασεσωσμένον οἴκου Ἰούδα τὸ ὑπολειφθὲν

ῥίζαν κάτω,

καὶ ποιήσει καρπὸν ἄνω.

ὄτι ἐξ Ἰερουσαλὴμ ἐξελεύσεται

καὶ ἀνασωζόμενος ἐξ ὄρους

ὁ ζῆλος Κυρίου τῶν δυνάμεων ποιήσει τοῦτο·

οὐχ οὕτως. τάδε λέγει Κύριος πρὸς βασιλέα Ἀσσυρίων

Οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὴν πὁλιν ταύτην,

καὶ οὐ τοξεύσει ἐκεῖ βέλος,

καὶ οὐ προφθάσει αὐτὸν θυρεός, καὶ οὐ μὴ ἐκχέῃ πρὸς

τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεν, ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται·

καὶ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐκ εἰσελεύσεται, λέγει Κύριος.

καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης

δι’ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυεὶδ τὸν δοῦλόν

Καὶ ἐγένετο νυκτὸς καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν Ἀσσυρίων ἑκατὸν ὀγδοή καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωί, καὶ ἰδοὺ σώματα νεκρά.

καὶ ρίων, καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευή.

καὶ ἐγένετο αὐτοῦ προσκυνοῦντος ἐν

οἴκῳ’Eσδρὰχ θεοῦ αὐτοῦ, καὶ Ἀδραμέλεχ καὶ Σαράσαρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ B ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν μαχαφᾳ· καὶ αὐτοὶ ἐσώθησαν εἰς γῆν Ἀραράθ· καὶ ἐβασίλευσεν Ἀσορδὰν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ.