Chapter 36

Καὶ ἐγένετο τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτου ἔτους βασιλεύοντος Ἑζεκίου ἀνέβη Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς Ἀσσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας τὰς ὀχυρὰς καὶ ἔλαβεν αὐτάς.

καὶ ἀπέστειλεν βασιλεὺς Ἀσσυρίων Ῥαβσάκην ἐκ Λαχεὶς εἰς Ἰερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ ἔστη ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω, ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως.

καὶ ἐξῆλθεν πρὸς αὐτὸν Ἐλιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκείου ὁ οἰκονόμος καὶ Σόβνας ὁ γραμματεὺς καὶ Ἰωὰχ ὁ τοῦ Ἀσὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος.

καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ῥαβσάκης Εἴπατε Ἑζεκίᾳ Τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας βασιλεὺς Ἀσσυρίων Τί πεποιθὼς εἶ;

μὴ ἐν βουλῇ καὶ λόγοις χειλέων παράταξις γίνεται; καὶ νῦν ἐπὶ τίνα πέποιθας ὅτι ἀπειθεῖς μοι;

ἰδοὺ πεποιθὼς εἶ ἐπὶ τὴν ῥάβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπʼ Aἴγυπτον· ὃς ἂν ἐπιστηρισθῇ ἐπʼ αὐτήν, εἰσελεύσεται εἰς τὴν χείρα αὐτοῦ· οὕτως ἐστὶν Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπʼ αὐτῷ.

εἰ δὲ λέγετε Ἐπὶ Κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν,

νῦν μίχθητε τῷ κυρίη μου τῷ βασιλεῖ Ἀσσυρίων, καὶ δώσω ὑμῖν δισχιλίαν ἵππον, εἰ δυνήσεσθε δοῦναι ἀναβάτας ἐπʼ αὐτούς.

καὶ πῶς δύνασθε ἀποστρέψαι εἰς πρόσωπον τῶν τοπαρχῶν; οἰκέται εἰσὶν οἱ πεποιθότες ἐπʼ Αἴγυπτον, εἰς ἵππον

καὶ ἀναβάτην.

καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην πολεμῆσαι αὐτήν Κύριος εἶπεν πρὸς μέ Ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ διάφθειρον αὐτήν.

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Ἐλιακεὶμ καὶ Σόμνας καὶ Ἰώας Λάλησον πρὸς τοὺς παῖδάς σου Συριστί, ἀκούομεν γὰρ ἡμεῖς, καὶ μὴ λάλει πρὸς ἡμᾶς Ἰουδαιστί· καὶ ἵνα τί λαλεῖς εἰς τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῷ τείχει;

καὶ εἶπεν Ῥαβσάκης πρὸς αὐτούς Μὴ πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν ἢ πρὸς ὑμᾶς ἀπέσταλκέν με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους; οὐχὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθημένους ἐπὶ τῷ τείχει, ἵνα φάγωσιν κόπρον καὶ πίωσιν οὖρον μεθʼ ὑμῶν ἅμα;

καὶ ἔστη Ῥαψάκης καὶ ἀνεβόησεν φωνῇ μεγάλῃ Ἰουδαιστὶ καὶ εἶπεν Ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου βασιλέως Ἀσσυρίων

Τάδε λέγει ὁ βασιλεύς Μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς Ἑζεκίας λόγοις, οὐ μὴ δύνηται ῥύσασθαι ὑμᾶς·

καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν Ἑζεκίας ὅτι Ῥύσεται ὑμᾶς ὁ θεός, καὶ οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως Ἀσσυρίων·

μὴ ἀκούετε Ἑζεκίου τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς Ἀσσυρίων Εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, ἐκπορεύεσθε πρὸς μέ, καὶ φάγεσθε ἕκαστος τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ τὰς συκᾶς, καὶ πίεσθε ὕδωρ τοῦ χαλκοῦ ὑμῶν,

ἕως ἂν ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν ὡς ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων §καὶ ἀμπελώνων.

μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς

...αυτην A (in fin col) Q totum loc asteriscis adfec U+05D0c.b οι γ΄?? κς ειπε...αυτην Qmg επι την γην...αυτην] και καταφθιρον (-φθειρ. U+05D0c.b) την γην ταυτην U+05D0 και καταφθιρον αυτην Γ 11 Ελιακειμ] + ο του Χελκιου U+05D0ᵐᵍ [ ο U+05D0¹, τ. X. U+05D01? a.b? (improb U+05D0 c.ᵇ) Γ | και 2⁰] pr ο οικονομος U+05D0* (improb U+05D0c.b) Γ | Σομνας (Σοβν. Qmg)] + ο γραμματευς U+05D0AΓ | om και Ιωας U+05D0* Γ και Ιωαχ U+05D0c.ᵇAQ | λαλησον] + α΄θ΄σ΄?? δη Qmg | τους παιδας] pr ημας Γ | Συριστει A | om γαρ Q* (hab Q¹ᵐᵍ) λαλει] λαλη Γ | Ιουδαιστει Q* | τ. ανθρωπων] τ. ανδρων A sub Q | επι τω τειχει] pr των U+05D0QΓ br των καθημενων A pr [των] εστηκοτων (εστ. sub??) Qmg 12 Ραβσακης προς αυτους] Ραψ. προς αυτ. U+05D0Q (Ραβσ. Qmᵍ) Γ προς αυτους Ραψ. A | ημας B* (υμ. Bᵃᵇ) | om λαλησαι τους λογους τουτους U+05D0c.b ⁽ᵛⁱᵈ) (idem fort postea ras uncos) Q* (hab Qᵐᵍ) Γ | ανθρωπους] ανδρας A | τειχει] incep τιχη U+05D0* (improb η U+05D0¹ᵛⁱᵈ) κοπρον] α΄σ΄θ΄?? την [κ.] αυτων Qmg ουρον (- ραν U+05D0* -ρον c)] + α΄σ΄θ΄?? αυτω Qmg μεθ υμων] μεθυων U+05D0ᵛiᵈ 13 Ραβσακης Qmg | ανεβοησεν] εβοησεν U+05D0AQΓ Ιουδαιστι] pr η Γ | om και ειπεν U+05D0Γᵛⁱᵈ | ακουσατε] +?? δη Qmg | του βασ.] bis scr B (non inst 2⁰ Bᵇ) τους β. U+05D0* + Ασσυριων U+05D0* (om U+05D0c) | om βασιλεως Ασσυριων U+05D0* (hab U+05D0c) 14 ταδε λεγει ο βασιλευς unc incl U+05D0c.ᵇ om ο βασ. Γ | υμας απατατω A | ου μη δυνηται] οι ου δυνησονται U+05D0Q (λ. οι sub??) Γ οι ου μη δυνησονται A 15 κ μη λεγετω sup ras U+05D0¹ | ρυσεται] pr?? κς Qᵐᵍ 16 ταδε] pr οτι U+05D0 | υδωρ] υ sup ras Aᵃ | του χαλκου] του λακκου U+05D0AQ εκ του λ. Γ 17 αν] εαν Q* (αν Qᵃ) | οινου] +?? γην Qmg 18 μη] η Ovid | υμας απατατω U+05D0AOQΓ

Ἑζεκίας λέγων Ὁ θεὸς ῥύσεται ὑμᾶς. μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων;

ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Ἑμὰθ καὶ Ἀρφάθ; καὶ ποῦ ὁ θεὸς τῆς πόλεως Ἐπφαρουαίμ; μὴ ἐδύναντο ῥύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου;

τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων ὅστις ἐρρύσατο τὴν γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, ὅτι ῥύσεται ὁ θεὸς τὴν Ἰερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου;

καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδένα ἀποκριθῆναι.

καὶ εἰσῆλθεν Ἐλιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σόμνας ὁ γραμματεὺς τῆς δυνάμεως καὶ Ἰωὰχ ὁ τοῦ Ἀσὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος πρὸς Ἑζεκίαν ἐσχισμένοι τοὺς χιτῶνας, καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Ῥαβσάκου.