Chapter 22

αἱρετώτερον ὄνομα καλὸν ἢ πλοῦτος πολύς·

ὑπὲρ δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον χάρις ἀγαθή.

πλούσιος καὶ πτωχὸς συνήντησαν ἀλλήλοις,

ἀμφοτέρους δὲ ὁ κύριος ἐποίησεν.

πανοῦργος ἰδὼν πονηρὸν τιμωρούμενον

κραταιῶς αὐτὸς παιδεύεται,

οἱ δὲ ἄφρονες παρελθόντες ἐζημιώθησαν.

γενεὰ σοφίας φόβος Κυρίου

καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ ζωή.

τρίβολοι καὶ παγίδες ἐν ὁδοῖς σκολιαῖς,

ὁ δὲ φυλάσσων τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἀφέξεται αὐτῶν.

πλούσιοι πτωχῶν ἄρξουσιν,

καὶ οἰκέται ἰδίοις δεσπόταις δανιοῦσιν.

ὁ σπείρων φαῦλα θερίσει κακά,

πληγὴν δὲ ἔργων αὐτοῦ συντελέσει.

ἄνδρα ἱλαρὸν καὶ δότην εὐλογεῖ ὁ θεός,

ματαιότητα δὲ ἔργων αὐτοῦ συντελέσει.

ὁ ἐλεῶν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται,

26 ημεραν] ν sup ras U+05D0? | ελεει Bᵃᵇ 30 ανδρεια Bᵇ X X II 1 χρυσιον κ. αργυριον U+05D0 2 συνητησαν A 3 παρελθοντες] inter ρ et ε ins ο U+05D0* (om U+05D01 postea ras U+05D0?) 7 δανειουσιν Bᵃ (vid)b 9 διαστραφησεται A

τῶν γὰρ ἑαυτοῦ ἄρτων ἔδωκεν τῷ πτωχῷ.

aνίκην καὶ τιμὴν περιποιεῖται ὁ δῶρα δούς,

τὴν μέντοι ψυχὴν ἀφαιρεῖται τῶν κεκτημένων.

ἔκβαλε ἐκ συνεδρίου λοιμόν, καὶ συνεξελεύσεται αὐτῷ νεῖκος·

ὅταν γὰρ καθίσῃ ἐν συνεδρίῳ πάντας ἀτιμάζει.

ἀγαπᾷ Κύριος ὁσίας καρδίας,

δεκτοὶ δὲ αὐτῷ πάντες ἄμωμοι·

χείλεσιν ποιμαίνει βασιλεύς.

οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Κυρίου διατηροῦσιν αἴσθησιν,

φαυλίζει δὲ λόγους παράνομος.

προφασίζεται καὶ λέγει ὀκνηρός

Λέων ἐν ταῖς ὁδοῖς, ἐν δὲ ταῖς πλατείαις φονευταί.

βόθρος βαθὺς στόμα παρανόμου,

ὁ δὲ μισηθεὶς ὑπὸ Κυρίου ἐμπεσεῖται εἰς αὐτόν.

aεἰσὶν ὁδοὶ κακαὶ ἐνώπιον ἀνδρός,

καὶ οὐκ ἀγαπᾷ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπʼ αὐτῶν·

ἀποστρέφειν δὲ δεῖ ἀπὸ ὁδοῦ σκολιᾶς καὶ κακῆς.

ἄνοια ἐξῆπται καρδίας νέου,

ῥάβδος δὲ καὶ παιδία μακρὰν ἀπʼ αὐτοῦ.

ὁ συκοφαντῶν πένητα πολλὰ ποιεῖ τὰ ἑαυτοῦ·

δίδωσιν δὲ πλουσίῳ ἐπʼ ἐλάσσονι.

Λόγοις σοφῶν παράβαλλε σὸν οὖς καὶ ἄκουε ἐμὸν λόγον,

§ C §τὴν δὲ σὴν καρδίαν ἐπίστησον, ἵνα γνῷς ὅτι καλοί εἰσιν.

καὶ ἐὰν ἐμβάλῃς αὐτοὺς εἰς τὴν καρδίαν σου, εὐφρανοῦσίν σε

ἅμα ἐπὶ σοῖς χείλεσιν·

ἵνα σου γένηται ἐπὶ Κύριον ἡ ἐλπίς,

καὶ γνωρίσῃ σοι τὴν ὁδόν σου.

καὶ σὺ δὲ ἀπόγραψαι αὐτὰ σεαυτῷ τρισσῶς

εἰς βουλὴν καὶ γνῶσιν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς ψυχῆς σου.

διδάσκω οὖν σε ἀληθῆ λόγον καὶ γνῶσιν ἀγαθὴν ὑπακούειν,

τοῦ ἀποκρίνεσθαι λόγους ἀληθείας τοῖς προβαλλομένοις σοι.

μὴ ἀποβιάζου πένητα, πτωχὸς γάρ ἐστιν,

καὶ μὴ ἀτιμάσῃς ἀσθενῆ ἐν πύλαις.

ὁ γὰρ Κύριος κρινεῖ αὐτοῦ τὴν κρίσιν, καὶ ῥύσῃ σὴν ἄσυλον

ψυχήν.

μὴ ἴσθι ἑταῖρος ἀνδρὶ θυμώδει,

φίλῳ δὲ ὀργίλῳ μὴ συναυλίζου,

μή ποτε μάθῃς τῶν ὁδῶν αὐτοῦ καὶ λάβῃς βρόχους τῇ σῇ

μὴ δίδου σεαυτὸν εἰς ἐγγύην, αἰσχυνόμενος πρόσωπον·

ἐὰν γὰρ μὴ ἔχῃ πόθεν ἀποτίσῃ,

λήμψονται τὸ στρῶμα τὸ ὑπὸ τὰς πλευράς σου.

μὴ μέταιρε ὅρια αἰώνια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου.

ὁρατικὸν ἄνδρα καὶ ὀξὺν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ

βασιλεῦσι δεῖ παρεστάναι,

καὶ μὴ παρεστάναι ἀνδράσι νωθροῖς.