Comma for either/or — dharma, courage. Spelling forgiving — corage finds courage.

    Aulularia

    Chapter 4

    Plautus, Titus Maccius

    Strobilvs: Di ímmortales, quíbus et quantis mé donatis gaúdiis.

    quadrilibrem aulam aúro onustam hábeo. quis me est ditior?

    quis me Athenis nunc magis quisquam est homo cui di sint propitii?

    Lyconides: Certo enim ego vocem hic loquentis modo mi audire visus sum.

    Strobilvs: Hem,

    érumne ego aspició meum?

    Lyconides: Videón ego hunc servóm meum?

    Strobilvs: Ipsus est.

    Lyconides: Haud alius est.

    Strobilvs: Congrediar.

    Lyconides: Contollam gradum.

    credo ego illum, út iussi, eámpse anum adiisse, huius nutrícem virginis.

    Strobilvs: Quin ego illi me invenisse dico hanc praedam igitur orabo ut manu me emittat. ibo atque eloquar.

    repperi—

    Lyconides: Quid repperisti?

    Strobilvs: Non quod pueri clamitant in faba se repperisse.

    Lyconides: Iamne autem, ut soles? deludis.

    Strobilvs: Ere, mane, eloquar iam, ausculta.

    Lyconides: Age ergo loquere.

    Strobilvs: Repperi hodie, ere, divitias nimias.

    Lyconides: Vbinam?

    Strobilvs: Quadrilibrem, inquam, aulam auri plenam.

    Lyconides: Quod ego facinus audio ex te? Euclioni hic seni subripuit.

    ubi id est aurum?

    Strobilvs: In arca apud me. nunc volo me emitti manu.

    Lyconides: Égone te emittám manu, scélerum cumulatissume?

    Strobilvs: Abi, ere, scio quam rem geras.

    lépide hercle animum tuom temptavi. iám ut eriperes apparabas:

    quid faceres, si repperissem?

    Lyconides: Non potes probasse nugas.

    i, redde aurum.

    Strobilvs: Reddam ego aurum?

    Lyconides: Redde, inquam, út huic reddatur.

    Strobilvs: Vnde?

    Lyconides: Quod modo fassu's fassu s e s esse in arca.

    Strobilvs: Soleo hercle ego garrire nugas.

    Lyconides:

    Strobilvs: Itá loquor.

    Lyconides: At scin quo modo?

    Strobilvs: Vel hercle énica, numquam hinc feres a me pro illís corcotis, stróphiis, sumptu uxório ut admemordit hominem

    (Evclio): ego ecfodiebam ín die denos scrobes.

    (Evclio):

    nec noctu nec diu quietus umquam servabam eam: nunc dormiam.

    qui mi holera cruda ponunt, hallec adduint.