Chapter 4

Periplectomenvs: Dúcite istum; sí non sequitur, rápite sublimén foras, facite inter terram atque caelum ut sit situs, discindite.

Pyrgopolinices: Obsecro hercle, Periplectomene, te.

Periplectomenvs: Nequiquam hercle obsecras.

vide ut istic tibi sit acutus, Cario, culter probe.

Cario:

Quin iamdudum gestit moecho hóc abdomen adimere, ut ea iam quasi puero in collo pendeant crepundia.

Pyrgopolynices: Perii.

Periplectomenvs: Haud etiam, numero hoc dicis.

Cario: Iamne in hominem ínvolo?

Periplectomenvs: Immo etiam prius vérberetur fustibus.

Cario: Multum quidem.

Periplectomenvs:

Cur es ausus subigitare álienam uxorem, impudens?

Pyrgopolynices: Ita me di ament, ultro ventumst ad me.

Periplectomenvs: Mentitur, feri.

Pyrgopolynices: Mane, dum narro.

Periplectomenvs: Quid cessatis?

Pyrgopolynices: Non licet mihi dicere?

Periplectomenvs: Dic.

Pyrgopolynices: Oratus sum, ad eam ut irem.

Periplectomenvs: Quor ire ausus es ausu's? em tibi.

Pyrgopolynices: Oiei, satis sum verberatus. obsecro.

Cario: Quam mox seco?

Periplectomenvs:

Vbi lubet: dispennite hominem divorsum et distendite.

Pyrgopolynices: Obsecro hercle te, ut mea verba aúdias prius quam secat.

Periplectomenvs: Loquere.

Pyrgopolynices: Non volui nec factum est: viduam hercle esse censui, itaque ancilla, conciliatrix quaé erat, dicebat mihi.

Periplectomenvs: Iura te non nociturum esse hómini de hac re nemini, quod tu hódie hic verberatus es verberatu's aut quod verberabere, si te salvom hinc amittemus Venerium nepotulum.

Pyrgopolynices: Iuro per Iovem et Mavortem, me nociturum nemini, quod ego hic hodie vapularim, iureque id factum arbitror;

et si intestatus non abeo hinc, bene agitur pro noxia.

Periplectomenvs:

Quid si id non faxis?

Pyrgopolynices: Vt vivam semper intestabilis.

Cario: Verberetur etiam, postibi amittendum censeo.

Pyrgopolynices: Di tibi bene faciant semper, quom advocatus mihi venis.

Cario: Ergo des minam auri nobis.

Pyrgopolynices: Quam ob rem?

Cario: Salvis testibus ut te hódie hinc amittamus Venerium nepotulum;

aliter hinc non ibis, ne sis frustra.

Pyrgopolynices: Dabitur.

Cario: Magis sapis.

de tunica et chlamyde et machaera ne quid speres, non feres.

Cario: Verberon etiam, an iam mittis?

Pyrgopolynices: Mitis sum equidem fustibus.

opsecro vos.

Periplectomenvs: Solvite istunc.

Pyrgopolynices: Gratiam habeo tibi.

Periplectomenvs: Si posthac prehendero ego te híc, carebis testibus.

Pyrgopolynices:

Causam haud dico.

Periplectomenvs: Eamus intro, Cario. —

Pyrgopolynices: Servos meos eccos video. Philocomasium iam profecta est? dic mihi.

Servvs: Iam dudum.

Pyrgopolynices: Ei mihi.

Servvs: Magis dícas, si scias quod ego scio.

nam ille qui lánam ob oculum habebat laevom, nauta non erat.

Pyrgopolynices: Quis erat igitur?

Servvs: Philocomasio amator.

Pyrgopolynices: Qui tu scis?

Servvs: Scio.

nam postquam porta exierunt, nil cessarunt ilico osculari atque amplexari inter se.

Pyrgopolynices: Vae misero mihi, verba mihi data esse video. scelus viri Palaestrio, is me in hanc inlexit fraudem. iure factum iudico;

si sic aliis moechis fiat, minus hic moechorum siet, magis metuant, minus has res studeant. eamus ad me. plaudite.